Saltar al contenido
जीवयात्रा

Jīva Yātrā 3

la imagen del carro: solo el dueño de sí alcanza la meta

Sánscrito en

आत्मानं रथिनं ब्रवीति निगमो बुद्धिं च तत्सारथिं

देहं स्यन्दनमिन्द्रियाणि तुरगान् शब्दादि तद्गोचरान् ।

चेतः प्रग्रहमादरेण य इमान् वश्यांस्तनोत्यात्मवान्

तस्यैवाप्यमिदं पदं सुखघनं पारं परं ह्यध्वनः ॥ ३ ॥

ātmānaṃ rathinaṃ bravīti nigamo buddhiṃ ca tatsārathiṃ

dehaṃ syandanamindriyāṇi turagān śabdādi tadgocarān |

cetaḥ pragrahamādareṇa ya imān vaśyāṃstanotyātmavān

tasyaivāpyamidaṃ padaṃ sukhaghanaṃ pāraṃ paraṃ hyadhvanaḥ || 3 ||

El Veda describe al individuo (jīvātmā) como el dueño del carro, la inteligencia como su auriga, el cuerpo como el carruaje, los órganos de los sentidos como los caballos, los objetos de los sentidos como la carretera y la mente como las riendas. Solo para el ātmavān (el que se posee a sí mismo), aquel que con esmero mantiene todos estos bajo su control, es alcanzable esta meta, que es pura felicidad y el destino último del viaje.

Palabra por palabra

आत्मानम्ātmānam2/1आत्मन्ātman-न्nआत्मन्ātman mal individuo (jīvātmā)रथिनम्rathinam2/1रथratha+इनिini (taddhita)रथिन्rathin-इन्inयोगिन्yogin mel dueño del carroब्रवीतिbravītiIII/1√ब्रूbrū (2 अदादिadādi U)लट्laṭकर्तरिkartaridescribe como, llamaनिगमःnigamaḥ1/1निगमnigama-अaरामःrāmaḥ mel Vedaबुद्धिम्buddhim2/1√बुध्budh (4 दिवादिdivādi A)क्तिन्ktinबुद्धिbuddhi-इiमतिmati fal intelectoचca0yतत्सारथिम्tatsārathim2/1तत्सारथिtatsārathi-इiहरिःhariḥ m[तस्य सारथिःtasya sārathiḥ] षष्ठीṣaṣṭhī-TPsu aurigaदेहम्deham2/1देहdeha-अaरामःrāmaḥ mal cuerpoस्यन्दनम्syandanam2/1स्यन्दनsyandana-अaरामःrāmaḥ mel carroइन्द्रियाणिindriyāṇi2/3इन्द्रियindriya-अaफलम्phalam na los sentidosतुरगान्turagān2/3√गम्gam (1 भ्वादिbhvādi P)डḍaतुरगturaga-अaरामःrāmaḥ m[तुरं गच्छन्तिturaṃ gacchanti] उपपदupapada-TPlos caballosशब्दादिśabdādi2/1शब्दादिśabdādi-इiवारिvāri n[शब्दः आदिः यस्य तत्śabdaḥ ādiḥ yasya tat] BVal sonido y demásतद्गोचरान्tadgocarān2/3√चर्car (1 भ्वादिbhvādi P)घghaतद्गोचरtadgocara-अaरामःrāmaḥ m[तेषां गोचराःteṣāṃ gocarāḥ] षष्ठीṣaṣṭhī-TPsus campos, sus caminosचेतःcetaḥ2/1चेतस्cetas-स्sमनस्manas na la menteप्रग्रहम्pragraham2/1प्रpra+√ग्रह्grah (9 क्र्यादिkryādi U)अप्apप्रग्रहpragraha-अaरामःrāmaḥ mlas riendasआदरेणādareṇa3/1आā+√दृdṛ (6 तुदादिtudādi A)अप्apआदरādara-अaरामःrāmaḥ mcon esmeroयःyaḥ1/1यद्yad mel queइमान्imān2/3इदम्idam ma estosवश्यान्vaśyān2/3वशvaśa+यत्yat (taddhita)वश्यvaśya-अaरामःrāmaḥ mobedientes, bajo controlतनोतिtanotiIII/1√तन्tan (8 तनादिtanādi U)लट्laṭकर्तरिkartarihace, vuelveआत्मवान्ātmavān1/1आत्मन्ātman+मतुप्matup (taddhita)आत्मवत्ātmavat-त्tभगवत्bhagavat mel dueño de sí, el cuidadosoतस्यtasya6/1तद्tad mpor élएवeva0soloआप्यम्āpyam1/1√आप्āp (5 स्वादिsvādi P)ण्यत्ṇyatआप्यāpya-अaफलम्phalam nalcanzableइदम्idam1/1इदम्idam nestaपदम्padam1/1पदpada-अaफलम्phalam nmetaसुखघनम्sukhaghanam1/1सुखघनsukhaghana-अaफलम्phalam n[सुखेन घनम्sukhena ghanam] तृतीयाtṛtīyā-TPhecha solo de felicidadपारम्pāram1/1पारpāra-अaफलम्phalam nel final, la otra orillaपरम्param1/1परpara-अaफलम्phalam núltimoहिhi0en verdadअध्वनःadhvanaḥ6/1अध्वन्adhvan-न्nआत्मन्ātman mdel camino

Anvaya (el verso en orden de prosa)

निगमः आत्मानम् रथिनम्nigamaḥ ātmānam rathinam, बुद्धिम् च तत्सारथिम्buddhim ca tatsārathim, देहम् स्यन्दनम्deham syandanam, इन्द्रियाणि तुरगान्indriyāṇi turagān, शब्दादि तद्गोचरान्śabdādi tadgocarān, चेतः प्रग्रहम् ब्रवीति । यः आत्मवान् इमान् आदरेण वश्यान् तनोतिcetaḥ pragraham bravīti | yaḥ ātmavān imān ādareṇa vaśyān tanoti, तस्य एव इदम् सुखघनम् पदम्tasya eva idam sukhaghanam padam, अध्वनः परम् पारम्adhvanaḥ param pāram, आप्यम् हि ॥āpyam hi ||

El Veda llama al individuo dueño del carro, al intelecto su auriga, al cuerpo el carro, a los sentidos los caballos, al sonido y demás sus caminos, y a la mente las riendas. El dueño de sí que con esmero los vuelve a todos obedientes, solo él, en verdad, puede alcanzar esta meta hecha solo de felicidad, el final último del camino.

अध्ययनम्

Estos textos se estudian con un maestro

Las obras introductorias se estudian con un maestro, dentro del recorrido de la escuela.