Muṇḍaka Upaniṣad 1.1.2
Muṇḍaka I, sección 1, mantra 2

अथर्वणे यां प्रवदेत ब्रह्माऽथर्वा
तां पुरोवाचाङ्गिरे ब्रह्मविद्याम् ।
स भारद्वाजाय सत्यवहाय प्राह
भारद्वाजोऽङ्गिरसे परावराम् ॥ १.१.२ ॥
atharvaṇe yāṃ pravadeta brahmātharvā tāṃ purovācāṅgire brahmavidyām |
sa bhāradvājāya satyavahāya prāha bhāradvājo'ṅgirase parāvarām || 1-1-2 ||
Aquella brahma-vidyā que Brahmā impartió a Atharvā, Atharvā se la impartió, en el principio, a Aṅgir. Este [Aṅgir] se la enseñó a Satyavaha, descendiente de Bharadvāja; y Bhāradvāja impartió esa sabiduría que abarca lo superior y lo inferior a Aṅgiras.
«— traducción fiel a Sarojini Varadarajan / Paramārthānanda (linaje de Swami Dayānanda)»
Palabra por palabra
Anvaya (el verso en orden de prosa)
ब्रह्मा यां परावरां ब्रह्मविद्याम् अथर्वणे प्रवदेतbrahmā yāṃ parāvarāṃ brahmavidyām atharvaṇe pravadeta, ताम् अथर्वा अङ्गिरे पुरोवाच । सः भारद्वाजाय सत्यवहाय प्राह । भारद्वाजः अङ्गिरसेtām atharvā aṅgire purovāca | saḥ bhāradvājāya satyavahāya prāha | bhāradvājaḥ aṅgirase (प्राहprāha) ॥||
Aquella brahma-vidyā, que abarca lo superior e inferior, que Brahmā impartió a Atharvā, esa misma Atharvā se la impartió a Aṅgir. Él [Aṅgir] se la impartió a Satyavaha, descendiente de Bharadvāja. Bhāradvāja [se la impartió] a Aṅgiras.
Bhāṣya de Śaṅkara
Lee el comentario de Śaṅkara
Déjanos tu correo y se abre toda la Biblioteca Vedanta: el bhāṣya íntegro de cada verso, el análisis gramatical completo y los PDF de cada texto. Solo una vez.
Te escribiremos sobre Vedanta. Puedes darte de baja cuando quieras.
Segmento 1 — de Brahmā a Atharvā, y de Atharvā a Aṅgir
याम्yām एताम्etām अथर्वणेatharvaṇe प्रवदेतpravadeta अवदद् ब्रह्मavadad brahma-विद्यांvidyāṃ ब्रह्माbrahmā, तांtāṃ एव ब्रह्मणः प्राप्तांeva brahmaṇaḥ prāptāṃ अथर्वाatharvā पुरा पूर्वम् उवाच उक्तवान्purā pūrvam uvāca uktavān अङ्गिरेaṅgire अङ्गिर्नाम्नेaṅgirnāmne ब्रह्मविद्याम्brahmavidyām ।|
«La cual» (yām etām), esta brahma-vidyā que Brahmā «impartió» (pravadeta = avadat) «a Atharvā» (atharvaṇe), esa misma [vidyā], recibida (prāptām) de Brahmā, Atharvā, «en el principio» (purā = pūrvam), «se la impartió» (uvāca = uktavān) «a Aṅgir» (aṅgire), el llamado por el nombre Aṅgir (aṅgir-nāmne), esa brahma-vidyā.
Análisis palabra por palabra
Segmento 2 — de Aṅgir a Satyavaha
स चsa ca अङ्गीःaṅgīḥ 2 भारद्वाजायbhāradvājāya भरद्वाजbharadvāja-गोत्रायgotrāya सत्यवहायsatyavahāya सत्यवहsatyavaha-नाम्नेnāmne प्राहprāha प्रोक्तवान् ।proktavān |
Y ese Aṅgir «se la impartió» (prāha = proktavān) «a Satyavaha» (satyavahāya), el llamado por el nombre Satyavaha (satyavaha-nāmne), «descendiente de Bharadvāja» (bhāradvājāya), del gotra de Bharadvāja (bharadvāja-gotra).
Análisis palabra por palabra
Segmento 3 — de Bhāradvāja a Aṅgiras, y la etimología de «parāvarā»
भारद्वाजःbhāradvājaḥ अङ्गिरसेaṅgirase स्वsva-शिष्याय पुत्राय वाśiṣyāya putrāya vā परावरांparāvarāṃ परस्मात्परस्माद् अवरेण प्राप्ता इति परावराparasmātparasmād avareṇa prāptā iti parāvarā, परावरparāvara-सर्वsarva-विद्याvidyā-विषयviṣaya-व्याप्तेः वाvyāpteḥ vā, तां परावराम् अङ्गिरसेtāṃ parāvarām aṅgirase 'प्राहprāha' इत्यनुषङ्गः ॥ २ ॥ityanuṣaṅgaḥ || 2 ||
«Bhāradvāja» [se la impartió] «a Aṅgiras», su propio discípulo o hijo, «lo superior e inferior» (parāvarām): [se llama así] «obtenida de un [maestro] superior tras otro, por uno inferior» (parasmāt parasmād avareṇa prāptā), de ahí parāvarā; o bien, por abarcar el ámbito de todo conocimiento, superior e inferior (parāvara-sarva-vidyā-viṣaya-vyāpti). Esa parāvarā [se impartió] «a Aṅgiras» — el verbo «impartió» (prāha) debe suplirse aquí por extensión (anuṣaṅga) desde la línea anterior.
Análisis palabra por palabra
Estos textos se estudian con un maestro
Las upaniṣads se leen con el comentario de Śaṅkara, dentro del recorrido de la escuela.