Muṇḍaka Upaniṣad 1.1.2
Muṇḍaka I, sección 1, mantra 2
अथर्वणे यां प्रवदेत ब्रह्माऽथर्वा
तां पुरोवाचाङ्गिरे ब्रह्मविद्याम् ।
स भारद्वाजाय सत्यवहाय प्राह
भारद्वाजोऽङ्गिरसे परावराम् ॥ १.१.२ ॥
atharvaṇe yāṃ pravadeta brahmātharvā tāṃ purovācāṅgire brahmavidyām |
sa bhāradvājāya satyavahāya prāha bhāradvājo'ṅgirase parāvarām || 1-1-2 ||
Aquella brahma-vidyā que Brahmā impartió a Atharvā, Atharvā se la impartió, en el principio, a Aṅgir. Este [Aṅgir] se la enseñó a Satyavaha, descendiente de Bharadvāja; y Bhāradvāja impartió esa sabiduría que abarca lo superior y lo inferior a Aṅgiras.
«— traducción fiel a Sarojini Varadarajan / Paramārthānanda (linaje de Swami Dayānanda)»
Palabra por palabra
Anvaya (el verso en orden de prosa)
ब्रह्मा यां परावरां ब्रह्मविद्याम् अथर्वणे प्रवदेत, ताम् अथर्वा अङ्गिरे पुरोवाच । सः भारद्वाजाय सत्यवहाय प्राह । भारद्वाजः अङ्गिरसे (प्राह) ॥
Aquella brahma-vidyā, que abarca lo superior e inferior, que Brahmā impartió a Atharvā, esa misma Atharvā se la impartió a Aṅgir. Él [Aṅgir] se la impartió a Satyavaha, descendiente de Bharadvāja. Bhāradvāja [se la impartió] a Aṅgiras.
Bhāṣya de Śaṅkara
Lee el comentario de Śaṅkara
Déjanos tu correo y se abre toda la Biblioteca Vedanta: el bhāṣya íntegro de cada verso, el análisis gramatical completo y los PDF de cada texto. Solo una vez.
Te escribiremos sobre Vedanta. Puedes darte de baja cuando quieras.
Segmento 1 — de Brahmā a Atharvā, y de Atharvā a Aṅgir
याम् एताम् अथर्वणे प्रवदेत अवदद् ब्रह्म-विद्यां ब्रह्मा, तां एव ब्रह्मणः प्राप्तां अथर्वा पुरा पूर्वम् उवाच उक्तवान् अङ्गिरे अङ्गिर्नाम्ने ब्रह्मविद्याम् ।
«La cual» (yām etām), esta brahma-vidyā que Brahmā «impartió» (pravadeta = avadat) «a Atharvā» (atharvaṇe), esa misma [vidyā], recibida (prāptām) de Brahmā, Atharvā, «en el principio» (purā = pūrvam), «se la impartió» (uvāca = uktavān) «a Aṅgir» (aṅgire), el llamado por el nombre Aṅgir (aṅgir-nāmne), esa brahma-vidyā.
Análisis palabra por palabra
Segmento 2 — de Aṅgir a Satyavaha
स च अङ्गीः 2 भारद्वाजाय भरद्वाज-गोत्राय सत्यवहाय सत्यवह-नाम्ने प्राह प्रोक्तवान् ।
Y ese Aṅgir «se la impartió» (prāha = proktavān) «a Satyavaha» (satyavahāya), el llamado por el nombre Satyavaha (satyavaha-nāmne), «descendiente de Bharadvāja» (bhāradvājāya), del gotra de Bharadvāja (bharadvāja-gotra).
Análisis palabra por palabra
Segmento 3 — de Bhāradvāja a Aṅgiras, y la etimología de «parāvarā»
भारद्वाजः अङ्गिरसे स्व-शिष्याय पुत्राय वा परावरां परस्मात्परस्माद् अवरेण प्राप्ता इति परावरा, परावर-सर्व-विद्या-विषय-व्याप्तेः वा, तां परावराम् अङ्गिरसे 'प्राह' इत्यनुषङ्गः ॥ २ ॥
«Bhāradvāja» [se la impartió] «a Aṅgiras», su propio discípulo o hijo, «lo superior e inferior» (parāvarām): [se llama así] «obtenida de un [maestro] superior tras otro, por uno inferior» (parasmāt parasmād avareṇa prāptā), de ahí parāvarā; o bien, por abarcar el ámbito de todo conocimiento, superior e inferior (parāvara-sarva-vidyā-viṣaya-vyāpti). Esa parāvarā [se impartió] «a Aṅgiras» — el verbo «impartió» (prāha) debe suplirse aquí por extensión (anuṣaṅga) desde la línea anterior.
Análisis palabra por palabra
Estos textos se estudian con un maestro
Las upaniṣads se leen con el comentario de Śaṅkara, dentro del recorrido de la escuela.