Bhagavad Gītā 2.12
nunca hubo un tiempo en que yo, tú o estos reyes no existiéramos, ni dejaremos de existir

न त्वेवाहं जातु नासं न त्वं नेमे जनाधिपाः ।
न चैव न भविष्यामः सर्वे वयमतः परम् ॥ २.१२ ॥
na tvevāhaṃ jātu nāsaṃ na tvaṃ neme janādhipāḥ |
na caiva na bhaviṣyāmaḥ sarve vayamataḥ param || 2.12 ||
No hubo nunca un tiempo en que yo no existiera, ni tú, ni estos reyes. Y tampoco ninguno de nosotros dejará de existir en el futuro.
«There was never a time that I did not exist, nor you nor these kings. Nor will any of us cease to exist in the future.» — Swami Dayānanda, tal como la imprime el PDF de clase (p. 25)
Palabra por palabra
Anvaya (el verso en orden de prosa)
अहम् जातु न तु आसम् (इति) न एव । त्वम् (न आसीः इति) न । इमे जनाधिपाः (न आसन् इति) न । अतः परम् सर्वे वयम् न च भविष्यामः (इति) न एव ॥
No es en absoluto [cierto] que yo no existiera en algún momento; [ni] que tú no existieras; [ni] que estos reyes no existieran. Y tampoco es en absoluto [cierto] que, de ahora en adelante, todos nosotros no vayamos a existir.
भाष्यम्Leer el comentario de Śaṅkara a este versoÍntegro, frase a frase, con su traducción y su análisis gramatical.
Estos textos se estudian con un maestro
Los dieciocho capítulos con el comentario de Śaṅkara, en la tradición de Swami Dayananda.