Bhagavad Gītā 2.20
el Ser no nace ni muere: libre de las seis transformaciones
न जायते म्रियते वा कदाचिन्नायं भूत्वा भविता वा न भूयः ।
अजो नित्यः शाश्वतोऽयं पुराणो न हन्यते हन्यमाने शरीरे ॥ २.२० ॥
na jāyate mriyate vā kadācinnāyaṃ bhūtvā bhavitā vā na bhūyaḥ |
ajo nityaḥ śāśvato'yaṃ purāṇo na hanyate hanyamāne śarīre || 2.20 ||
Este [Ser] nunca nace, ni muere. No es que, habiendo existido, deje de existir de nuevo. Es no nacido, eterno, no sufre cambio alguno y es siempre nuevo; cuando el cuerpo es destruido, él no es destruido.
«This (self) is never born; nor does it die. It is not that, having been, it ceases to exist again. It is unborn, eternal, undergoes no change whatsoever, and is ever new. When the body is destroyed, it is not destroyed.» — Swami Dayānanda (amarillo, p. 41)
Palabra por palabra
Anvaya (el verso en orden de prosa)
अयम् कदाचित् न जायते, (कदाचित् न) म्रियते वा । (यस्मात्) (कदाचित् प्राक् अयम्) न भूत्वा भूयः भविता न वा । (कदाचित् प्राक् अयम् भूत्वा भूयः न भविता न वा इति) । अयम् अजः नित्यः शाश्वतः पुराणः । शरीरे हन्यमाने न हन्यते ॥
Este nunca nace, ni (nunca) muere. (Porque) no es que (este), no habiendo existido (antes), llegue a existir de nuevo; ni que, habiendo existido (antes), deje de existir de nuevo. Este es no nacido, eterno, perpetuo y antiguo. Cuando el cuerpo es destruido, no es destruido.
भाष्यम्Leer el comentario de Śaṅkara a este versoÍntegro, frase a frase, con su traducción y su análisis gramatical.
Estos textos se estudian con un maestro
Los dieciocho capítulos con el comentario de Śaṅkara, en la tradición de Swami Dayananda.