Bhagavad Gītā 2.29
uno lo ve como un prodigio, otro habla de él como un prodigio, otro lo oye como un prodigio; y aun oyéndolo, nadie lo conoce

आश्चर्यवत्पश्यति कश्चिदेनमाश्चर्यवद्वदति तथैव चान्यः ।
आश्चर्यवच्चैनमन्यः शृणोति श्रुत्वाप्येनं वेद न चैव कश्चित् ॥ २.२९ ॥
āścaryavatpaśyati kaścidenamāścaryavadvadati tathaiva cānyaḥ |
āścaryavaccainamanyaḥ śṛṇoti śrutvāpyenaṃ veda na caiva kaścit || 2.29 ||
Uno contempla al Ser como un prodigio. Del mismo modo, otro habla de él como un prodigio, y otro lo oye como un prodigio. Y otro, aun después de oír hablar de este Ser, no lo comprende en absoluto.
«One looks upon the self as a wonder. Similarly, another speaks of it as a wonder and another hears it as a wonder. Still another, even after hearing about this self, does not understand it at all.» — Swami Dayānanda, tal como la imprime el PDF amarillo (p. 60) y el Grammatical Analysis of Bhagavad Gita
Palabra por palabra
Anvaya (el verso en orden de prosa)
कश्चित् एनम् आश्चर्यवत् पश्यति । तथा एव च अन्यः (एनम्) आश्चर्यवत् वदति । अन्यः च एनम् आश्चर्यवत् शृणोति । कश्चित् च एनम् श्रुत्वा अपि न एव वेद ॥
Uno lo contempla como un prodigio. Del mismo modo, otro habla de él como un prodigio. Y otro lo oye como un prodigio. Y otro, aun después de oír hablar de él, no lo conoce en absoluto.
भाष्यम्Leer el comentario de Śaṅkara a este versoÍntegro, frase a frase, con su traducción y su análisis gramatical.
Estos textos se estudian con un maestro
Los dieciocho capítulos con el comentario de Śaṅkara, en la tradición de Swami Dayananda.